Τρίτη, 19 Αυγούστου 2008

Μου λειπει κιολας!!!!!!!!!!!




Δεν εχει ουτε μια ωρα που εφυγε ο γιος μου για να παει στην γιαγια και στον παππού και μου λειπει κιολας.
Δεν ξερω αν το παθαίνετε κι εσεις αυτο το πραγμα;Πριν φυγει καποιο απο τα παιδια μου λεω:Αντε να φυγει για να ηρεμήσω λιγο και να κανω με την ησυχία μου καμιά δουλειά(σκυλα μανα) και μολις φευγει αμεσως μου λειπει....
Ειχα καβουρδίσει και γω η καημενη τα αμυγδαλακια μου για να κανω την ταρτα της Νοστιμουλας μας και ειχα σκοπο το απογευμα να την φτιαξω για να την φάνε για βραδινό αλλά τωρα δεν εχει νοημα αφου δεν ειναι και τα δυο μου παιδια εδω.....!


Ετσι τα αμυγδαλακια τα βαλαμε πανω απο το παγωτο και βολευτήκαμε.
Βεβαια ενα παραπονο το ακουσα και απο την Ειρηνη μου αλλά και απο τον αντρα μου γιατι σου λενε:Τι στο καλο εμεις δεν υπολογιζομαστε για ατομα εδω μεσα; Και δεν εχουν και αδικο.
Αλλά εμενα δεν μου παει να την φτιαξω χωρις να δοκιμασει ολη η οικογενεια..!
Τι να κανω το εχω παρει απο την μαμα μου αυτο, αν δεν ειμαστε ολοι στο τραπεζι ακομα και τωρα που εχουμε τις δικες μας οικογενειες, δεν μπορει να κατσει με ανεση.
Τελος παντων 3-4 μερες θα κατσει μονο οποτε οταν γυρισει θα την φτιαξω την ατιμη την σοκολατοταρτα που δεν το κρυβω την λιγουρεύομαι πολυ....!!!!!!!!!!!!



9 σχόλια:

Χελώνα είπε...

Αχ σε καταλαβαίνω απόλυτα,εγώ να δεις!!!Που να δεις όταν μεγαλώσουν και φύγουν για σπουδές.Πάθαμε κάτι και ακόμη όταν έρχεται για διακοπές,όταν ξαναφεύγει, πάλι τα ίδια έχουμε.Αστα...

πουαντερι είπε...

@χελωνα: αυτο με τις σπουδες το παθαμε πριν 3 χρονια οταν εφυγε για την Κοζανη η κορη της αδερφης μου που εκτος απο ανηψια ειναι και βαφτιστήρα μου(την λατρευω,ειναι το "πρωτο μου παιδι¨".Παθαμε πανικο!!!!!!!!!!!!
Πολλες φορες σκέφτομαι οταν θα ερθει η ωρα να φυγουν απο κοντα μου για σπουδες, για στρατιωτικό και με πιάνει μελαγχολία..Αστα αστα να πανε.
Να ειναι γερα και ευτυχισμένα στη ζωη τους και ας ειναι κι απο μακρια..!

neni είπε...

Θα γυρίσει πάλι γλυκιά μου μην ανησυχείς!
Σκέψου ότι εκεί που πήγε θα περνάει όμορφα(αλλιώς δεν νομίζω να πήγαινε)
Πολύ τρυφερή η σκέψη να μην κάνεις το γλυκό εφόσον δεν φάει όλη η οικογένεια μαζί!Πρέπει να του έχεις μεγάλη αδυναμία:
Οι φωτογραφίες είναι πολύ γλυκιές..πάντα να είναι γερά και να τα καμαρώσεις όπως ποθείς!
Σε φιλώ γλυκιά μου!

αχτίδα είπε...

Καλά σε αγορομάνα έπεσα; θα σε σκοτώσω ,καλά λέει το κοριτσάκι σου που έχει και το όνομα της δικιάς μου.

cook είπε...

α....σε νοιώθω...κι εγω για να ευχαριστηθώ και να νοιώσω ήρεμη πρεπει να είμαστε και οι 4 μαζί...μα σιγα σιγά καθώς μεγαλώνει η κόρη μας,προσπαθώ να το συνηθίσω πως σύντομα κάποιος θα αρχίσει να λείπει από την παρέα συχνά...με το καλό νε γυρίσει παλι σπίτο ο γιόκας σου και να ευχαριστηθείτε αυτη την υπεροχη ταρτα,που κι εγω πολύ τη λιγουρευομαι...

πουαντερι είπε...

@neni:Εισαι πολυ γλυκια!!!!!Ναι δεν λεω στους παππουδες παντα περνανε καλα τα παιδια γιατι ειναι αρχηγοι..κανενα χατηρι δεν παει στο κενο.
Σε ευχαριστω για τα καλα σου λογια,θα κανω μια βολτα απο σενα να σε δω..!



@αχτιδα: Καλε δεν ειμαι κολλημένη με τον γιο μου(παιδί μου-παιδί μου)που ελεγε και ο Φιλιππίδης....
Μην νομιζεις οταν κοιταζω την κορη μου τρελενομαι ειναι η κουκλα μου που παιζω μαζι της,αλλά τι να πω; αν δω ενα δακρυ του γιου γινομαι βούτυρο να με αλείψεις σε ψωμι.
Παντως αδυναμια δεν εχω ιδιαιτερη σε κανενα το ιδιο τα λατρευω και το ιδιο μου λειπουν και τα δυο.
Αμεσως εσυ πια!!!!!!αχα!χα!
Σου στελνω πολλα πολλα φιλακια....!



@cook:Αν τα οικονομικα και οι δυναμεις μου ήτανε καλυτερα(βλεπεις βαδιζω στα 45) θα εκανα κι αλλα παιδια γιατι μου αρεσουν οι μεγαλες οικογενειες και λατρευω τα παιδια.
Νομιζεις εγω δεν σκεφτομαι οταν θα μεγαλωσουν και θα αρχισουν να λειπουν απο το σπιτι;;; κατι οι σπουδες τους,(αν κανουν)κατι τα φανταριλικια,παει τον εχασα τον υπνο μου.....καλα που εχω χρονια ακομα μπροστα μου.
Παντως η αληθεια ειναι οτι ο προορισμος τους ειναι να ανοιγουν τα φτερα τους και να πετανε και οχι να ειναι για παντα μαζι μας γιαυτο ας ειναι γερα και ευτιχισμενα.
Να σου ζησει και σενα η κορη σου και να την δεις οπως θες.

αχτίδα είπε...

Οι κόρες μου έφυγαν απο το σπίτι τον ίδιο χρόνο σχεδόν όταν παντρεύτηκαν, ο άνδρας μου ήταν απαρηγόρητος, έπεσε σε μελανχολία, εγώ απλώς το είδα πιο ρεαλιστικά.Πήγαν εκεί που ήταν η ευτυχία τους ,στους ανθρώπους που διάλλεξαν, μου έλειψαν ..όμως το κράτησα για μένα.. Χαίρομαι κάθε Παρασκευή που έρχεται η μεγάλη η Ειρήνη και τρώει σπίτι μας και η μικρή η Ιωάννα μου φέρνει κάθε μέρα τα παιδιά οπότε την βλέπω.Θέλω πάντα τα παιδιά να είναι ανεξάρτητα ,δεν τα πίεσα ποτέ, σπάνια τηλεφωνώ χωρίς σοβαρό λόγο, ανησυχώ γι ' αυτά μα προσπαθώ να μη το καταλάβουν .

creationsbyeve είπε...

και γω το ίδιο παθαίνω πάντα με τον γιο μου!Όλο το χρόνο ανυπομονώ να έρθει το καλοκαίρι να φύγει για να βρω την ηρεμία μου και μόλις φεύγει από την δεύτερη μέρα κιόλας με πιάνει μελαγχολία και αρχίζω να του τηλεφωνώ να τον ακούσω και του γκρινιάζω που δεν με παίρνει εκείνος!! lol!!

πουαντερι είπε...

@Αχτιδα μου σε θαυμαζω για τον τροπο που αντιμετωπίζεις τα παιδια σου.
Φυσικα και θα ανησυχείς για αυτα οπως καθε σωστός γονιός αλλά ειναι πολυ καλο να μην τα πνιγουμε με αυτες τις ανησυχίες μας,άλλωστε αν σκεφτούμε οταν ειμασταν παιδια ,ποσο μας κουραζε και μας πίεζε αυτη η συμπεριφορά απο τους δικους μας γονεις θα καταλαβουμε....
Να εισαι παντα γερη και να χαιρεσαι καθε σου στιγμη με την οικογένεια σου.





@ΕΥΑ μου:Αστα να πανε και που να τα στείλουμε καιφανταρους....
πικρα!μεγαλη πικρα!!
Εγω σκέφτομαι να παρω το τροχοσπιτο και να το στήσω εξω απο το στρατόπεδο....αχα!χα! φαντάζεσαι;;!!