Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

Αργια μεν, αλλά ημερα διμιουργιας............






Καποτε θυμάμαι, τέτοια μερα μας στολιζε η μαμα μου
με τα καλα μας ρουχα να παμε σχολειο, για να πουμε το ποιημα μας
και να γιορτασουμε την Εθνικη μας εορτη.
Φορουσαμε τα κοριτσια ασπρο ζιβάγκο πουλόβερ, φουστα πλισε μπλε, παπουτσια ασπρα ,
τα οποια μας τα επαιρνε και για το ΠΑΣΧΑ που θα πηγαιναμε στην Ανάσταση,
ε! και φιόγκο ασπρο στα μαλλιά τοσο κολλαριστό που δεν κουνιότανε καθολου.

Με καμαρι ανεβαιναμε στο βάθρο και λεγαμε οσο δυνατα μπορουσαμε το ποιημα μας.
Μετα ολα τα παιδια μαζι τραγουδουσαμε εμβατήρια
και μολις τέλειωνε η γιορτη μας έπαιρνε η μαμα και μας πηγαινε στον Πειραια,
ετσι με τα καλα μας! να φαμε το πρωτο μας παγωτο,
εκει στην ΣΤΑΝΗ (το καλυτερο καιμακι με βυσσινο).

Τοτε ηταν ωραια, και σαν παιδια καταλαβαίναμε τι θα πει σχόλη και εθνικη εορτη,
την επομενη φυσικα πηγαιναμε στην παρελαση στην Αθηνα.
Θυμαμαι ποσο θαυμαζα (ακομη και σημερα) τα αεροπλανα που πετουσανε απο πανω μας και ποσο ένοιωθα στα σωθικα μου τα τανκς να τρίζουν καθως περνουσαν απο τον δρομο κανωντας το πεζοδρομιο να τρεμει.
Παντα μου φερνει συγκίνηση η παρελαση και δακρυζω απο περηφάνια οταν ακουω σε ολο τον δρομο απο τα μεγαφωνα την μουσικη να παιζει.
Οσο για τα αεροπλανα μας, τι να σας πω!
με συγκινούν ακομα αυτοι οι διάβολοι των αιθέρων.
Μην με βλεπετε ετσι τρελή....ειμαι πολυ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ!!!!

Σημερα δυστυχως στα σχολεια δεν εχουν την ιδια αίγλη οι εορτές,
μα δεν θα το χαλασω αναλύοντας τους λογους κατα την γνωμη μου που συμβαινει αυτο.





Ετσι λοιπον οπως σας ειπα πιο πριν ημερα δημιουργίας, και αργίας η σημερινη.
Επλεξα ενα φρου-φρου κασκολ σε μαυρο εγω,
ενω η Ειρηνη ζωγραφιζε στο γραφειο της.
Μου εφερε και με χαρα την χειροτεχνία της απο το σχολειο
που εφτιαξε με την βοηθεια της δασκαλας των εικαστικών.

Ειναι ενα ξωτικο που καθεται διπλα σε ενα κυκλάμινο.



Και το γιλεκο προχώρησε, κοντεύει να τελειώσει.
Ειναι βλεπετε και πολυ λεπτο το νημα και δεν φαινεται η δουλεια του καθολου.
Ολο πλεκω-πλεκω και ατελείωτο ειναι,
αλλά τωρα φτανω στο τελος, που θα μου παει θα το δω να το φοράει ο Βασιλακης μας και θα καμαρώνω.
Ελπιζω δηλαδη να το φορεσει
γιατι παιδια το πουλοβερ που του επλεξα στην γιορτη του δεν το φοραει γιατι δεν του αρεσει το χρωμα....θα τον σκοτωσω τον ΠΕΡΙΕΡΓΟ;!

Πηρα και το πρωτο μου βαμβακερο νημα για φετος, εχει αποχρώσεις ωραιες,
ξεκιναει απο το μαυρο και καταλήγει σε ανοιχτο γκρι σχεδον ασημί.
Θα το πλεξω αυτο μια μπλουζα που θα εχει πολύχρωμα μονο τα λαστιχα,
η υπόλοιπη θα ειναι μαυρη με δαντελωτη πλεξη.
Αλλά και αυτο ειναι πολυ ψιλό....θελει 2.5 νουμερο βελόνες
θα μου βγουνε τα ματια αλλά θα το πλεξω.





Φτιαξαμε και ενα ωραιο βραχιολακι με την Ειρηνη μου
για να το φοραει οταν παει βολτα(ετσι μου ειπε).
Το εφτιαξε σχεδον μονη της μα εγω στερέωσα το κούμπωμα και εραψα τα κουμπια
εκει που τα ηθελε.


Δέστε την πως καμαρώνει με την καλλιτεχνεια της!!!!!

Γεματη η μερα μας σημερα ε;!
Τωρα εχει λιγη ξεκουραση και το απογευμα θα παιξουμε με την Μιλου παλι.
Θα της μαθουμε κι αλλα κολπα και θα σας τα δειξω.....

Χρονια πολλα σε οσους γιορταζουν !!!!!!!!!

16 σχόλια:

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ είπε...

καλη ξεκουραση πουαντεριτσα μου, και φιλακια στη Μιλου , και στο Ειρηνακι,ρε πως καταλαβαινει η Μιλου και καθεται ακινητη στο κρυφτο? τι πλασματα Θεε μου!!!!!!!!!

γαστεροπλήξ είπε...

ωραίες είναι οι αναμνήσεις, όλοι νοσταλγούμε τον καιρό που είμασταν
παιδιά και πηγαίναμε στις παρελάσεις, εμείς στη Θεσσαλονίκη μεγάλη παρέλαση έχουμε για την 28η Οκτωβρίου.

δεν μπορούσε η κόρη να μην είναι δημιουργική, αφού και η μαμά φτιάχνει συνεχώς πράγματα

το μήλο κάτω από την μηλιά θα πέσε

να ξέρεις όσο μεγαλώνουν δε θα θέλουν τις δημιουργίες σου,

οι δικές μου κόρες φόρεσαν ότι φόρεσαν πλεκτό από μένα όσο ήταν μικρές, δεν θέλουν πλεκτά της μαμάς, θέλουν ρούχα ελαφριά που τα φορούν λίγες φορές και μετά τα χαρίζουμε στους φτωχούς....

όταν ξετρυπώσουν καμμιά δικιά μου παλιά δημιουργία την φορούν μια δυο φορές και μετά την πετάνε σα πατσαβούρα

olivetreegirl είπε...

Να την καμαρώνεις τη μικρή σου που έχει τέτοιο ταλέντο!!! Φοβερό και το ξωτικό και το βραχιόλι υπέροχο. Εύχομαι όταν θα κάνω παιδιά να τους αρέσουν οι δημιουργίες γιατί αλλιώς δεν τα βλέπω καλά!

cook είπε...

25η Μαρτιου,μετα την παρελαση τρωγαμε κι εμεις το πρωτο μας παγωτο...τοτε που παγωτα είχαμε μονο το καλοκαιρι...η παρελαση,δε, με εκανε να νοιωθω μεγαλη συγκίνηση...απο την άλλη,βλεπω σημερα την κόρη μου που την απεχθανεται...
πολύ ομορφο το ξωτικο της κορουλας σου...τη βλεπω καλλιτεχνιδα σαν τη μαμα...:)

πουαντερι είπε...

Ασπα μου τι κανεις;Ριχνουμε πολυ γελιο καθε μερα με την Μιλου, εχουν τρομερη νοημοσύνη και αν θες πιστεψε το μας μιλανε κιολας απλα πρεπει να δωσεις προσοχη για να καταλαβεις τι σου λενε.

πουαντερι είπε...

Ναι μωρε γαστεροπληξ ετσι εκανα και εγω με την μαμα μου αλλά τωρα που "μεγαλωσα" και καταλαβα την αξια του να φτιαχνουν τα χερια μας κατι τωρα τα θυμαμαι και τα ξεθαβω απο τις αναμνησεις μου, τα κανω πραγματικοτητα και τα μεταφερω ετσι στα παιδια μου.
Μπορει κι αυτα να τα θαψουν καπου στο μυαλο τους μα ξερω πως οταν θα ερθει η στιγμη ολα θα βγουν στην επιφανεια και θα ανθισουν σαν τους βολβους που περιμενουν ολο των χειμωνα στην παγωνια μεχρι να μας δωσουν το υπεροχο μοσχοβολιστο ανθος τους.
Ελπιζω.......

πουαντερι είπε...

OLIVETREE ειναι πολυ ωραιο ,βεβαια βοηθησε πολυ η δασκαλα και ειμαι σιγουρη οτι της εφτιαξε το περισσότερο αλλά δεν με πειραζει, μου φτάνει που μου το εφερε στα χερακια της απο το σχολείο ολο καμαρι.

πουαντερι είπε...

cook θυμασαι τα νηστισιμα παγωτα; ειχανε γευση πορτοκαλι,φραουλα και μπανανα.

XRYSOULA είπε...

Τι όμορφες αναμνήσεις!!!
Αλλα εκείνα τα χρόνια φιλενάδα. Στις μέρες μας στα περισσότερα παιδιά βλέπεις την αδιαφορία και όσο αυτά μεγαλώνουν ηλικιακά αντιμετωπίζεις και την ειρωνία τους.Εδώ κα΄ποια στιγμήσυζητούσαν για να σταματήσουν και τις παρελάσεις θυμάσαι?Καταντήσαμε όλοι εμείς οι "μοντέρνοι" μή χ..ω (συγνώμη) αυτά για τα οποία θα έπρεπε να δακρίζουμε από συγκίνηση και περηφάνεια να τα θεωρούμε αναχρονιστικά και γελοία. Αλλοίμονο στον λαό που ξεχνάει την ιστορία του..
Να είσαι περήφανη για τα παιδιά σου και να τα προσέχεις...

Aspa είπε...

Ωραίες αναμνήσεις… Ωραία ιδέα το πρώτο παγωτό της χρονιάς! Δεν το καθιερώνουμε κι εμείς;

Δημιουργία είπε...

Βλεπω η χειροτεχνια καλα κρατει... η Ειρηνη σκιζει.Το γιλεκο απ'ο,τι φαινεται πολυ ομορφο. Καλο βραδυ.

πουαντερι είπε...

Χρυσουλα μου εχεις δικιο!! πεστα-πεστα........

πουαντερι είπε...

Ασπα μου αναμνήσεις απο τα παιδικα μας χρονια παντα μας φερνουν συγκίνηση.
Το παγωτακι ηταν αγραφος νομος τοτε, δεν ρωτουσαμε καν αν θα παρουμε, απλα λεγαμε τι γευση θελουμε μονο.

πουαντερι είπε...

Κατερινα μου καλα εισαι; με το κο..ιντερνετ τα εχω δει ολα.

creationsbyeve είπε...

Mαμά και κόρη χρυσοχέρες και προκομένες!!!!φιλιά φιλεναδίτσα!!!

Mariela είπε...

μαμά και κόρη σας βρίσκω καταπληκτικές....
σας καταχωρώ ευθύς αμέσως...
πως μου ξεφύγατε τόσο καιρό????