Σάββατο, 15 Μαΐου 2010

Μαζεύουμε τα κομμάτια μας!!!!

Υπαρχουν καποιοι δρομοι που τους περπατας μονος σου.
Οσο δυσκολο κι αν ειναι, οσο και αν ποναει τους υπολοιπους που αφηνεις πισω.
Ξερω οτι το ηθελες πολυ να τον περασεις αυτον τον δρομο.
Ησουν σκληρος, δυνατος, ησουν μεγαλο παληκαρι στην ζωη και σαν παλικαρι παλεψες και στο τελος.
Βουβα αντεχες τον πονο, βουβα μας κοιταγες στα ματια......
η τελευταια σου λεξη ηταν παρακάλι: ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΜΕ.
Να λοιπον που σε ακουσε ο Θεος και σε λυπηθηκε, σε ελευθερωσε απο πονους και ταλαιπωρία,
σε ελευθερωσε απο τοσα μηχανηματα και σωληνακια.
Τωρα εισαι ηρεμος και μπορεις να κοιμηθεις χωρις να πονας.
Εφυγες σαν παληκαρι, παλεψες σκληρα το θηριο, αλλά ηταν πιο δυνατο αυτο και σε νικησε.

Λενε πως εκει που εισαι ειναι ολα ομορφα και ηρεμα και πως θα μας βλεπεις.....
αν ειναι ετσι τοτε σου λεω τουτο μονο:ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ.

Θα μαζεψουμε τα κομματια μας και θα συνεχισουμε.
Ξερω! εχω πολλα ακομα να ζησω, εχω μια υπεροχη οικογενεια και δυο λατρεμενα παιδια που θα μου χαρισουν πολλες χαρές στην ζωη.
Θα ξαναγελασω, θα ερθει παλι η χαρα και το γελιο στο σπιτι μου, κι οταν θα σε σκεφτομαι το δακρυ μου θα ειναι πιο μικρό και θα μπερδευτεί με το δακρυ της χαρας.

37 σχόλια:

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Πάντα θα είναι μαζί σου σε όλα όσα έρθουν.
Θα του δείχνεις τις επιτυχίες των παιδιών σου και θα νιώθεις τη χαρά του.
Και στα δύσκολα θα αισθάνεσαι την παρουσία του.
Η αγάπη του θα σε συντροφεύει πάντα.

Benikos place είπε...

Τα συλλυπητήρια μας!

πουαντερι είπε...

Αχ βρε παιδια....πως θα απαλύνει ολο αυτο;
Πως θα το πω στην μικρη μου;

πουαντερι είπε...

Αραγε ειναι αληθεια αυτο γιαγια;
Μας βλεπουν απο εκει πανω;
Μακαρι να ειναι ετσι.

anthivolon είπε...

Περνώντας κι εγώ απ'αυτά τα δύσκολα μονοπάτια, πίστεψα σ'άυτό που είπε η γιαγιά Αντιγόνη : Θα είναι πάντα μαζί μου, θα χαίρεται με τη χαρά μου, θα με υποστηρίζει στα δύσκολα και θα με βοηθά όπως με βοηθούσε πάντα. Πραγματικά ήθελα να πιστέψω ότι βρίσκεται κάπου όπου έχει τη δυνατότητα να μας υποστηρίζει, και πίστεψέ με αυτό με βοήθησε πολύ!!! Επίσης με βοήθησε το ότι πίστεψα ότι εκεί που βρίσκεται είναι πολύ καλύτερα από τον δικό μας κόσμο!!!
Να είστε καλά, να ζήσετε και να τον θυμάστε με αγάπη!!
Και μη ξεχνάς, ο καιρός θα σε βοηθήσει, όχι να ξεχάσεις αλλά θα απαλήνει τις πληγές, τουλάχιστον να μην αιμοραγούν.
Καλημέρα!!

XRYSOULA είπε...

Λυπήθηκα πολύ πάρα πολύ ειλικρινά.Τα λόγια παρηγοριάς όσο όμορφα κι αν είναι δεν μπορούν να απαλύνουν τον πόνο που νοιώθεις.
Οι σκέψεις μου είναι μαζί σου.Κουράγιο ξαδερφούλα κουράγιο....

Ξανθή είπε...

Η κόρη μου ήταν λίγο μεγαλύτερη από τη δικιά σου όταν για πρώτη φορά στην οικογένεια συνέβη κάτι ανάλογο, έχει πιστέψει όμως ότι ο παππούς είναι κάπου ανάμεσά μας, μας βλέπει και καμαρώνει για την πορεία μας στη ζωή.
Να έχετε μια καλή πορεία στη ζωή σας με υγεία και προκοπή!!!

loulou είπε...

Λυπάμαι...Αλλά ξέρω πάλι, οτι ειναι κάτι που θα πρέπει να το παλέψεις μόνη...

Τα συλλυπητήρια μου καρδούλα μου, κάνε υπομονή για την οικογένεια σου.

Loulou

kiki είπε...

Θα είναι δυσκολο στην αρχή. Με τον καιρό θα απαλύνουν όλα. Το έχω ζήσει και ξέρω...Να τον θυμάστε με τις καλύτερες αναμνήσεις.

ΓΑΣΤΕΡΟΠΛΗΞ είπε...

όσο τον σκέφτεστε θα είναι πάντοτε μαζί σας, φύλακας άγγελος, σιγά-σιγά θα απαλύνει ο πόνος και η θύμιση του θα γλυκαίνει τις σκέψεις σας

ΑΓΓΕΛΙΚΗ είπε...

Άντε σήκω και κοίταξε τον ουρανό. Να ξέρεις ότι όσο τον θυμάσαι και τον αγαπάς δε θα'χει φύγει ποτέ από κοντά σου. Άλλωστε τα παιδιά σου είναι η συνέχειά του. Καλό ταξίδι λοιπόν στον παππού, τον πατέρα , το φίλο.τον αδερφό, το γείτονα . Ας το ν θυμούνται όλοι με αγάπη

sobraluz είπε...

Δε θα περάσει ούτε μια μέρα της δικής σου ζωής χωρίς να τον σκεφτείς. Αυτός είναι ο τρόπος που ζουν οι αγαπημένοι μας, αφού λείψουν. Κουράγιο.

rena είπε...

Να 'σται καλά να τον θυμάστε!
Τα συλλυπητήρια μου!

Anastasia's dolls είπε...

Λυπαμαι πολυ!
Τα συλλυπητήρια μου !

MINIMARKET είπε...

ΤΑ ΘΕΡΜΑ ΜΟΥ ΣΥΛΛΗΠΗΤΗΡΙΑ!
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ , ΜΟΝΟΙ ΣΑΣ ΘΑ ΤΟ ΠΑΛΕΨΕΤΕ ΚΑΙ ΘΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΤΕ ΤΗΝ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ !

Ανώνυμος είπε...

Αυτη η ανοιξη μας ορφανεψε και τις δυο..Ισως αυτο ειναι και σημαδι...δεν θα σου πω τιποτε απο οσα συνηθως λενε..Θα σου πω μονο οτι τωρα πια ξερω οτι ξερεις οτι αντεξες!!Θυμασαι που με ρωτησες αν θα αντεξεις...τωρα ξερουμε και οι δυο οτι αντεχουμε...Καλη δυναμη σου ευχομαι και πανω απο ολα υγεια σε σενα και την οικογενεια σου,Ας μας αξιωσει ο θεος και η ζωη να ζησουμε και να ακολουθησουμε την σειρα της ζωης οπως και εκεινοι που εφυγαν..Σε φιλω με αγαπη Θα τα πουμε συντομα..Σπυρουλα-Δαναιδα

ΓΩΓΩ είπε...

Συλληπητηρια Πουαντερι!Ευχομαι ζωη στην οικογενεια σου!Κανε κουραγιο και υπομονη για τα παιδακια σου...σιγουρα ο πονος σου ειναι μεγαλος!Καλο ταξιδι να εχει!

Voula είπε...

Καλή μου κουράγιο,σε νοιώθω πολύ καλά γιατί το ζω κι εγώ.ναι είναι αβάσταχτο.Να ξέρεις όμως ότι οι αγαπημένοι μας δεν φεύγουν όσο εμείς τους θυμόμαστε.Να παίρνεις δύναμη από την αγάπη του και από την αγάπη των παιδιών σου και ο παππούς θάναι πάντα κοντά σου. σε φιλώ Βούλα.

ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΜΙΑ ΑΝΑΠΟΔΗ είπε...

οταν εχασα τον πατερα μου ημουν 22 ετων , 19 ο αδελφος μου και 48 εκεινος, δε χαρηκε τιποτα δε μας ειδε να εξελισομαστε, δε μας ειδε σατ σπιτια μας , δε γνωρισε τους συντροφους μας, δε θα γνωρισει τα εγγονια του, αυτο που με ποναει πιο πολυ ειναι το ποσο ξαφνιακ εφυγε σαν κεραυνος κανεις δεν ηταν μαζι του, εμεις απλως ανοιξαμε την πορτα και τον βρηκαμε, κι εκεινος ειχε φυγει μονος κι ερημος χωρς ενα χαδι , χωρις ενα βλεμμα , χωρις ενα χαμογελο ...
Μαρακι μου εισαι πολυ τυχερη που τον φροντισες μεχρι το τελος,ειναι δυσκολο παντα οτι κι αν εχει προηγηθει, να ξερεις ομως πως τον πρωτο χρονο ειναι πολυ δυσκολα τα πραγματα, θεριευεθι μεσα σου η αναζητηση να τον δεις , να του μιλησεις , να τον αγγιξεις να τσακωθεις μαζι του βρε αδερφε...
μετα τον πρωτο χρονο απαλυνονται ολα και μενει η αναμνηση κι αυτο το δακρυ που λες μαζιο με τη χαρα
να εισαι καλα Μαρακι μου να θυμασαι τον μπαμπουλη σου και σιγουρα σε βλεπει και σιγουρα θα ερχεται να τα πειτε , το κανει κι μενα 9 χρονια μετα κι ειναι ομορφα γιατι ειμαστε μονο εγω κι εκεινος ...

luna είπε...

...........μονο οτι λυπαμαι θα σου πω τα υπολοιπα αν δεν τα βιωσεις ο ιδιος/α ειναι απλα λογια.........
κουραγιο καλη μου
και μια γλυκια καλημερα

maria είπε...

συλληπητηρια.. θα ακουστεί μπανάλ αυτό που θα πω μα ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός..
υπομονή και κουράγιο.. κ να ξέρεις πως πάντα θα είναι μαζί σας με τις αναμνήσεις που άφησε.
να σκέφτεσαι πως αν συνέχιζε, δεν θα ήταν τόσο γαλήνιος όσο είναι τώρα (θέλω να πιστεύω..)

η μικρή σου θα δυσκολευτεί λιγάκι αλλά θα το ξεπεράσει.. φαίνεται δυνατό κοριτσάκι, σαν τη μαμά της :)

πολλά φιλιά και αγκαλιές..

Μαiρη είπε...

Ό,τι και να σου πώ Μαρία μου, την απώλεια που νοιώθεις, να την ελαφρύνω δεν μπορώ...εξ ιδίων το γνωρίζω...Όμως, η σκέψη μου είναι μαζί σου...

Voula είπε...

Πες μου που πήγε ο Αύγουστος με τη ζεστή καρδιάτου,το γέλιο του που γέμιζε το σπίτι μας ζωή.Τώρα μας δίνει ο άνεμος γυμνή την αγκαλιά του και η λαμπρή πανσέληνος σκοτείνιασε κι αυτή.Σα μυθικό τριαντάφυλλο μιά νύχτα ο κόσμος κλείνει κι από τα μάτια ο καημός πηγάζει σα νερό.Είναι του Δήμιου η ταραχή,του Ηρωα η γαλή-νη καμμιά ζωή δεν γράφεται χωρίς το δάκρυ αυτό. . . . . . . . .

ΕΛΕΝΑ είπε...

Πουαντερίτσα μου, ρωτάς πως θα απαλύνει όλο αυτό.
Εχοντας ζήσει όλο αυτό, σου εγγυώμαι ότι θα απαλύνει.
Ο χρόνος κάνει απίστευτη δουλειά.
Ποτέ δεν θα τον ξεχάσεις, αλλά θα τον θυμάσαι σαν μια πολύ γλυκειά ανάμνηση, σαν ένα άτομο που σημάδεψε γλυκά την ζωή σου.
Η οικογένειά σου είναι το μεγαλύτερό σου αντίδοτο.
Να είσαι πάντα καλά και να τον θυμάσαι!

LIA είπε...

Αγαπημένη μου φίλη!

Από τώρα και πέρα ο πατέρας σου θα ζει στην καρδιά σου, και θα είναι πάντα κοντά σου, θα είναι κοντά σου γιατί τον αγαπάς, θα είναι κοντά σου, γιατί η αγάπη νικά το θάνατο.

Πολλά πολλά φιλάκια

Δημιουργία είπε...

Το μονο που μπορω να σου πω ειναι οτι δεν θα τον ξεχασετε ποτε, ο καιρος απαλυνει τον πονο και στην θεση του αφηνει την πιο γλυκια θυμιση.Εχουν περασει σχεδον εξι χρονια που χασαμε τον μπαμπα μου και πολλες φορες εχω την αισθηση οτι ειναι κοντα μας.

Maria B. είπε...

μεγάλος ο πόνος σου Μαράκι μου !!! καλο ταξείδι εύχομαι στον αγαπημένο σου πατερούλη. Να του μιλάς και να θεωρείς ότι είναι πάντα κοντά σου και σ'ακούει!!!
Εφυγε, εστω κι αν δεν ηταν η ώρα του, γεμάτος απο την αγάπη της οικογενειάς του και αυτό ήταν πιστεύω το βαλσαμό του !!!!

να εχετε την ευχή του και να τον αγαπάτε πάντα !!!

Asteri είπε...

Τα θερμά μου συλληπητήρια

Penelope είπε...

Ο αποχωρισμός από αγαπημένα πρόσωπα είναι δύσκολος και πονά πολύ. Ειδικά αν δεν τον περιμένεις... να ξέρεις όμως καλή μου, ότι αν δεν σταματήσετε να μιλάτε και δεν σταματήσετε να σκέφτεστε τον άνθρωπο που έφυγε, μόνον τότε αυτός θα είναι συνεχώς δίπλα σας και θα σας παρακολουθεί... και θα βρίσκει κι' ένα τρόπο να επικοινωνεί μαζί σας. Προσωπικά είμαι σχεδόν βέβαιη γι' αυτό.
Να τον σκέφτεστε πάντα.

mariak είπε...

....Κουράγιο ...λυπάμαι ...να σκέφτεσαι μόνο ότι δεν πονά και ότι λυτρώθηκε...ίσως μόνο μ΄αυτή τη σκέψη απαλύνει λίγο ο πόνος......

erifili είπε...

Καλό Παράδεισο να έχει η ψυχούλα του Πουαντερί μου.Να ζήσετε να το θυμάστε.Και να ξέρεις ότι εκεί ψηλά στον ουρανό έχει προστεθεί ένα αστεράκι, το δικό του, που θα σας παρακολουθεί και θα σας φωτίζει πάντα.Κάποια στιγμή όταν ο πόνος θα καταλαγιάσει, θα τον σκέφτεσαι και ένα γλυκό συναίσθημα θα σε τυλίγει.Θα είναι το πνεύμα του που πάντα θα σε ακολουθεί.Εχω ζήσει τα ίδια και στο λέω εκ πείρας. Ζωή σ'εσάς.

marian είπε...

Έχουν περάσει 8 χρόνια από τότε που έχασα ξαφνικά τον αγαπημένο μπαμπά!!!
Αισθάνομαι σαν να είναι δίπλα μου, τον θυμάμαι πάντα σε όλες τις στιγμές μας, στις χαρές στις λύπες,στα καλά και στα δύσκολα!!!
Είναι σαν να είναι πάντα εδώ!! Βοήθός, συμπαραστάτης, στήριγμα!!!
Οσο δεν τους ξεχνάμε βρίσκονται πάντα δίπλα μας, γύρω μας, ανάμεσά μας!!!
Η μικρή μου ήταν 8 χρονών, τον θυμάται σαν να είναι τώρα!!ο αγαπημένος της, η μεγάλη μου το ίδιο!!!

Να στε καλά γλυκιά μου να τον θυμάστε πάντα με την αγάπη που αυτός σας έμαθε.....

big mama είπε...

Θερμά συλληπητήρια, λίγο καθυστερημένα! Καλό του ταξίδι και να είστε όλοι καλά να τον θυμάστε πάντα!

Πλεκτο Εγκωμιο είπε...

Μαράκι μου γλυκό τα συλληπητήρια μου! Δεν θέλω να επαναλάβω και γω τα ίδια λόγια.Το μόνο που θα σου πω είναι πως πιστευώ οτι η μικρή σου πρέπει να μάθει την αλήθεια.Το ξέρω είναι δύσκολό αλλά στα παιδιά μας πρέπει να λέμε πάντα την αλήθεια.Σε φιλώ γλυκά.

olivetreegirl είπε...

Λυπάμαι πολύ.... Δεν ξέρω τι άλλο να πω...

Αγγελικη Ν είπε...

Λυπάμαι πολύ... Έχουν περάσει 20 χρόνια που έχασα τον πατέρα μου! Διαρκώς τον σκέφτομαι με διάφορες αφορμές... Όσο τον σκέφτεσαι θα ειναι κοντά σου!

ΧΡΥΣΑ ΣΤΑΧΥΑ είπε...

Τα θερμά μου συλληπητήρια