Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010

Γιατι πρεπει ολοι οι δρομοι να εχουν ενα τελος;


Μου αρεσουν πολυ οι ξηροι καρποι και ιδιαιτερα τα σπορακια.
Μπορω να φαω ολη τη σακουλα μονη μου......
οταν λοιπον ημουν μικρη γυρω στα 5-6 δεν ηξερα πως να τα καθαρισω και τα μασουσα ολοκληρα με αποτελεσμα τις πιο πολλες φορες να πνιγομαι.
Θυμαμαι πολυ καλα σαν να ειναι τωρα, τον πατερα μου που με ανεβαζε στον λαιμο του και μου καθαριζε ενα-ενα τους ηλιοσπορους και με ταϊζε πηγαινοντας με βολτες.
Με κρατουσε ωρες εκει πανω χωρις να παραπονιεται οτι πιαστηκε ή ποναει.
Ποτε δεν μας χαλουσε χατηρι, παντα εκανε το δικο μας κεφι.
Καθε φορα που η μαμα μας ελεγε οχι σε κατι, αμεσως ο μπαμπας με φωναζε:Ελα εδω βρε "κατρουλού" τι θες;

Εχθες του μαγειρεψα το φαγητο που του αρεσει για να φαει επειδη τα φαγητα του νοσοκομειου δεν τα ετρωγε και του το πηγα ζεστο.
Με κοιταξε μεσα στα ματια και μου ειπε: Τωρα πως θα το φαω εγω; αφου τα χερια μου τρεμουν πολυ, θα μου πεφτει η μπουκια.
Αχ βρε μπαμπα, τοσα χρονια με ταϊζες εσυ τωρα ηρθε η σειρα μου.

Πολυ με πληγωσε αυτό του το βλέμμα.
Μετα το φαγητο τον εβαλα να καθησει στην πολυθρονα και του ζητησα να με αφησει να τον ξυρίσω για να νοιώσει καλυτερα, δεν εφερε καμμια αντιρηση,οτι θες εσυ κοριτσακι μου ειπε.

Εγω το μονο που θελω ειναι να σηκωθεις να τρως μονος σου και να εισαι οπως πριν  μονο αυτο θελω!
Ειναι φοβερο για εναν ανθρωπο που σκαρφαλωνε στον γερανο και έπιανε την πετρα και την έστυβε τωρα να μην μπορει ουτε να φαει μονος του.

Τρίτη, 27 Απριλίου 2010

Σάββατο, 24 Απριλίου 2010

ΦΟΒΑΜΑΙ..............

Δεν μας εφταναν ολα τα αλλα, τωρα ηρθε και η καρδια να παρει μερος στο παιχνιδι.
Δεν ειναι τιποτα λενε οι γιατροι.....αποτελεσμα της νοσου.....
Δεν ειναι τιποτα αυτο, δεν ειναι τιποτα εκεινο, μα καλα;
η ζωη του δεν ειναι τιποτα για αυτους!
Για εμας ομως ειναι το παν..........
Λιγη αξιοπρεπεια στον θανατο, που ειναι πολυ προσωπικό θεμα ζηταμε τιποτε αλλο.
Καθε ανθρωπος αξιζει αξιοπρεπές θανατο νομιζω.
Ενα σκυλι πατας στον δρομο και το σκεφτεσαι για πολλές μερες.......

ΦΟΒΑΜΑΙ  αυτα που ερχονται......
δεν ξερω αν ειμαι ετοιμη και δυνατη να τα αντιμετωπίσω ρε παιδια.

Δεν μου φτανει ο καιρος που εμεινε να πω ποσο τον αγαπω, ποσο τον ευχαριστω για οτι εγινα,
ποσο πολυτιμες ειναι οι ιστοριες του στα παιδια μου, ποσο πολυ θα λειπει καθε φορα που θα ερχεται στο μυαλο μας.

Δεν μπορω να κλαψω, δεν ξερω γιατι;
Εγω που κλαιω σε μια ταινια και δεν μπορω να σταματησω, τωρα στερεψα νομιζω και δεν μπορω να βγαλω δακρυ.....
Αραγε μηπως περιμενουν την κατάλληλη ωρα για να αρχισουν να κυλάνε;
Να λοιπον που δεν ηταν η Ανοιξη,
ηταν το προαισθημα, αυτο το απαίσιο προαίσθημα που σε κουρελιάζει.

Τετάρτη, 21 Απριλίου 2010

One person can save trees, together we can save forests.

Το ειδα εδω και μου αρεσε πολυ!!!!!!!
Ενας πολυ ωραίος και πρωτότυπος τροπος να δείξουμε οτι σκεφτόμαστε
εστω λιγο το περιβάλλον μας.......
Δειτε το θα σας αρεσει!!!!!

Κυριακή, 18 Απριλίου 2010

Ανοιξη...........

Καλημερα φιλοι μου!!!!!
Ξερω εχετε δικιο εχω χαθει.
Ειμαι καλα αλλά να! με επιασε βρε παιδι μου η Ανοιξη και δεν εχω πολυ ορεξη.
Που θα παει ομως θα μου περασει, άλλωστε μπορει να μην μαθαινετε νεα μου αλλά εγω ερχομαι και σας βλεπω ολες.
Γιαγιακα σε ευχαριστω!!!!!!!
Ρενα ευχαριστω και εσενα για το βραβειο σου, ειναι πολυ γλυκο.
Θα τα ξανα πουμε.......
πολλες αγκαλιες σε οσους με σκεφτονται!!

Πέμπτη, 8 Απριλίου 2010

οχι ενα αλλά δυο βραβεια........

απο την ΚΛΩΘΩ!!!!!!
Την ευχαριστω πολυ και τωρα εγω με την σειρα μου πρεπει να τα δωσω σε αλλους 10.
Για να δουμε;!
Δυσκολη αποφαση γιατι δεν ειναι μονο 10 τα blog που αγαπω και διαβαζω.

1:Στην ΕΥΑ γιατι ειναι η κολλητη μου
2: στην ΚΑΤΕΡΙΝΑ γιατι μου ερεσε ο καφες που ηπιαμε στο σπιτι μου και θελω να το ξανα κανουμε
3:στην ΑΧΤΙΔΑ & τον ΔΗΜΗΤΡΗ  της (πανε πακετο αυτοι οι δυο)γιατι απο τοτε που τους γνωρισα απο κοντα τους λατρεψα
4: στην ΡΕΝΑ γιατι οπως με νοιωθει την νιωθω στην ανηφορα που εχουμε μπροστα μας(κουραγιο Ρενα μου).
5:στην ΓΙΑΓΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΗ γιατι μου αρεσει να διαβαζω αυτα που γραφει
6: στην ΧΡΥΣΟΥΛΑ γιατι εδωσε μαχη για την μεταγραφη και τα καταφερε
7: στην ξενιτεμενη μου ΜΑΤΑ που ξεκανε τον χοντρο (εμπαινε γιούτσο έμπαινε)
8:στις ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ γιατι πραγματικα μαγειρευουν με την καρδια τους (Μαρακι-Ελενα χαρισμα σας)
9:στην BIGMAMA γιατι ετσι μου αρεσει
10: στο ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ γιατι μου αρεσουν τα ανεκδοτα τους.

Ξερω ειναι κι αλλοι αυτοι που το αξιζουν .............

Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

ΓΡΑΝΙΤΑ ΦΡΑΟΥΛΑ!!!!

Μας πιάσανε οι ζέστες και μια γρανιτούλα ειναι οτι πρέπει!!!
Με τις πρωτες φραουλες που πηρα εφτιαξα μια σπιτικη και ευκολη γρανιτα.


ΥΛΙΚΑ:2 κουπες φραουλες αλεσμενες στο μουλτι,
1 κουπα νερο,
1 κουπα ζαχαρη.

ΠΩΣ ΤΗΝ ΦΤΙΑΧΝΟΥΜΕ:
Με την ζαχαρη και το νερακι ετοιμαζουμε ενα σιροπι
και αφου το αφησουμε να κρυωσει καλά,
ανακατευουμε τις αλεσμενες φραουλες να ενσωματωθούν καλά.
Το βαζουμε στην καταψυξη μεχρι να παγωσει καλα(θελει γυρω στις 4-5 ωρες).
Για ενα δροσιστικο ποτο ριχνουμε σε ενα ποτηρι 2 μπάλες απο την παγωμένη γρανιτα και το γεμιζουμε με δροσερο νερο.
Ανακατευουμε πολυ καλα και σερβιρουμε με ενα καλαμάκι χοντρό γρανίτας.
Μπορουμε ομως να την φαμε και με το κουταλακι σαν παγωτο, ειναι το ιδιο δροσερη και αρωματική.

Δευτέρα, 5 Απριλίου 2010

Το ψησαμε και φετος.......

Χρονια πολλα!!!!
Χριστος Ανεστη!!!!
ο αρχιμάστορας εδω δίνει οδηγίες στον βοηθό.......
εβαλε και η αδερφη μου το χερακι της..................
  ποιος θελει να τραβηξει τις πετσουλες;.........
  Δεν ξερω αν το προσέξατε αλλά ειμαστε μια χαρούμενη παρεα είμαστε......

Μαζεψε οσα κουραγια του εχουν απομείνει και σηκώθηκε να μας ψησει και φετος το αρνι και το κοκορέτσι.
Ηρθαν τα παιδια του και τα εγγονια του, ειναι ο μοναδικος λογος που θα του έδινε κουράγια.
Καθε λιγο τον ρωταγε ο γιος μου:
Παππού ολα καλά; Καλα παλικάρι μου καλα ολα......
η κορη μου ολο στο βουνο πηγαινε και του μάζευε λουλουδακια,
τα εφερνε στον παππου και του ελεγε:
Για σενα παππούλη τα μαζεψα να τα βαλεις στο νερο μην μαραθουν;!.
Ελεγε και ξαναλεγε στην μανα μου: Τα παιδια φαγανε; το ευχαριστήθηκαν;
Αχ βρε μπαμπα, τι μας νοιάζει αν εγινε καλο το κοκορέτσι και το αρνι;
μας φτανει που ησουν εκει και μας το εψησες ΕΣΥ.
Ευχομαι και το επομενο Πασχα να μας βρει ετσι.

.

Σάββατο, 3 Απριλίου 2010

Εχθες πηγα με τα παιδια στον Επιτάφιο .
Καθε χρονο μετα την περιφορά του μολις έφτανε εξω απο το σπιτι μας
εμεις φευγαμε και ποτε δεν ειχανε παει τα παιδια πισω στην εκκλησία.
Φετος τους ειπα οτι το πιο συγκινητικό μερος ειναι οταν φτάνει στην εκκλησία ο Επιτάφιος και οι πορτες της ειναι κλειστές.

Τα παρακαλεσα λοιπον να μεινουμε μεχρι την επιστροφη για να δουν την εισοδο του Επιταφιου.
Πρωτη φορα θα ακουγαν τα λογια:ΑΡΑΤΕ ΠΥΛΑΣ
και δεν περιμενα να νιώσουν ετσι.
Η κορη μου συγκινήθηκε και τα ματάκια της ειχαν γυαλίσει απο το δακρυ που σταθηκε εκει,
ο γιος μου δε, ειχε μεινει με το στομα ανοιχτο
και παρακολουθουσε χωρις να του ξεφεύγει τιποτα.

Ειδαμε επισης και πολλους συμμαθητές του για παπαδάκια
οπως και συμαθητριες του γιου μου, να κρατουν ροδοπέταλα και να ραίνουν τον Επιταφιο.
Χαρηκα που ειδα τοσα παιδιά σε αυτη την ηλικια να πηγαίνουν ακόμη στην εκκλησία και να παίρνουν μερος σε πολλα.
Ελπιζω το βραδυ να μην κοιμούνται για να παμε μαζι και στην Ανασταση.!!!!!!!!

Παρασκευή, 2 Απριλίου 2010

Και του χρονου να ειμαστε καλα.........

Χθες ολη μερα φιλοι μου ημουν στην κουζινα.
Εψησα τα κουλουρακια μου.....4 κιλα αλευρι ειχε η συνταγη μου!!!!!!!
Φυσικα τα παιδια μου δεν εκατσαν να βοηθησουν οπως μου ειχαν πει.
Μολις η Ειρηνη έπαιξε λιγο με την ζυμη εφυγε και πηγε  στο παρκακι που εχουμε εδω απο κατω με τα αλλα παιδια.
Ο δε γιος μου; σιγα μην καθοταν αυτος, πρωτος και καλυτερος εφυγε για μπαλα στα γηπεδακια.
Ετσι εμεινα μονη μου να φουρνιζω απο το πρωι.
Μολις μαγειρεψα τις μπάμιες μου (που δεν χαρηκαν και πολυ οταν τις ειδαν) αρχισα τις ζαχαροπλαστικες μου.
Πονεσανε οι ωμοι μου απο το ζυμωμα και φυσικα δεν εκατσα να τα πλασω ενα-ενα γιατι ακομα εκει θα ημουν, τα εκανα με κουπ-πατ για πιο γρηγορα.

βλεπετε στην μια πιατελα που ειναι λιγο πιο σκουρα;
ε! εβλεπα το "κατι ψηνεται" ρε παιδια.....
χα!χα! Κατερινα δεν εισαι η μονη να πεις του γιου σου......
εκανα και μια παστα-φλωρα με τριφτη ζυμη.......
 εδω ειναι πριν το ψησημο γιατι μετα δεν προλαβα να την φωτογραφησω,
εγεινε μακελειο.
ειχα κανει και ενα γλυκο ψυγειου απο το πρωι γιατι τα παιδια τωρα που δεν πανε σχολειο δεν πολυ πινουν το γαλα τους το πρωι και ετσι σκεφτηκα για να μην πεταξουμε το γαλα ας φτιαξω ενα γλυκακι πολυ ευκολο.
Με αυτον τον τροπο και το γαλα έπιασε τόπο
και τα παιδια ικανοποίησαν την ορεξη τους για γλυκο.
Οταν λεω παιδια εννοώ και τα 3, βαζω και τον μπαμπα στο κολπο.....
ανοιξαμε και το γιοματαρι ε;!!
Το λιμοντσελο μου ειναι ετοιμο και το δοκιμασαμε!!!!
Για πρωτη φορα εγινε καταπληκτικό.........
μετα αρχισαμε τις ζωγραφικες................
βαψαμε τα αυγα μας και αφου στεγνωσανε τα ζωγραφισαμε εγω και η Ειρηνη........
βλεπετε την αφεντια μου;
απο την κουραση το ενα ματι αρχισε να γερνει παιδια.
Μας εχει παρει το βραδυ και ακομα παλευουμε με τα αυγα μας,
φυσικα πηραμε και ετοιμα γιατι της αρεσαν της Ειρηνης τα χρωματα που τα ειχανε βαψει,
αλλά ετσι για το καλο βαψαμε και δικα μας.
Εγινε το τραπεζι της κουζινας Ατελιε.........και μετα απο ωρες,
ετοιμααααααααααααα.............
 Τρεμε Αχτιδα............
Αντε και του χρονου να ειμαστε καλα να τα ξανα φτιαξουμε παιδια!!!!
Θα τα πουμε τωρα μετα το Πασχα με το καλο.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!!!!

.