πριν 10 χρονια, θυμάμαι ετρεξε με χαρα να πεσει στην αγκαλιά μου βγαίνοντας απο το νηπιαγωγείο χαρίζοντας μου το πιο πολύτιμο κολιε της ζωης μου.
Εχουν περασει απο τοτε 6; χρονια αλλά ακομη δακρυζω καθε φορά που ανασυρω απο την τσαντα μου την καρτουλα της.
Την εχω σαν φυλαχτο παντα στο πορτοφολι μου.
Οσο για το αγορακι μου; τι να πω;
Ειναι αντρας πια.....
