Π ο υ α ν τ ε ρ ί!!: Μαΐου 2010

Τετάρτη 26 Μαΐου 2010

Καλοκαιρινα χρωματα και οχι μονο.................

Επιτέλους αξιώθηκα να σας δείξω μερικά από τα πλεκτά μου που τέλειωσα.

.....μια μπλούζα ελαφρώς μεσάτη με δαντελωτή πλέξη στους ώμους.
Στον λαιμό και στις καβαδούρες έχει μονόχρωμο τελείωμα.

Ένα μπολερό με υπέροχο νήμα βαμβακερό.Θα το φορέσω οταν βγάλω τα μαύρα.
Το μανεκέν μου φυσικά είναι όλα τα λεφτά αν και της έπεσε λίγο μεγάλο.......

Βέβαια δεν είναι αναγκη να σας πω οτι πήγα και στο στέκι μου πλέον, το KANGAROO και φυσικά αγόρασα μερικα ακομα νήματα βαμβακερά.

Εδω σε μια πιο κοντινή φωτογραφία πρεπει να φαίνονται καλύτερα.
Το πολύχρωμο ειναι της KATIA και εχει υπέροχα χρώματα,
όσο για το μαυρο-ασπρο εχει ολη την παλέτα του γκρι εως το ασπρο.
Ανυπομονώ να τα πλεξω ολα!!!!!

καντε κλικ επανω στην εικονα για να δείτε το σχεδιο καλύτερα

Τωρα πλεκω ακομα ενα μπολερό με δαντελωτή πλέξη σε μαυρο. Αυτο θα ειναι πιο φαρδύ στην πλατη και οχι τοσο εφαρμοστό. Οτι πρεπει για τα βραδάκια τα καλοκαιρινά.
Ειναι πολυ ωραία πλέξη αλλά εχει πολυ μέτρημα και δουλειά,
δεν με νοιάζει ομως θα το τελειώσω που θα πάει;!

Πέμπτη 20 Μαΐου 2010

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

Μετα απο καθε καταιγιδα ερχεται το ουρανιο τοξο.
Μαλλον για να μας δωσει λιγη αισιοδοξια και να μας κανει να σκεφτουμε οτι οι λύπες δεν πανε ποτέ μονες, ειναι παντα μαζι με τις χαρές.

Το οφείλω σε μενα,

στην ζωη που ειναι ομορφη,
μα πανω απο ολα στα παιδια μου.

Το χρωσταω στον γιο μου, στο παληκαρι μου που αυτες τις μερες γραφει, οπως ολα τα παιδια
και τους ευχομαι ολοψυχα να εχουν δυναμη.

Αυριο εχει την τιμητικη του και νομιζε οτι με ολα αυτα θα το ξεχασω.
Σημερα το πρωι που τον σηκωσα να ετοιμαστει για το σχολειο,
με κοιταξε επιμονα και μου ειπε:
Μαμα τι μερα εχουμε αυριο;
Παρασκευη αγορι μου του λεω και θα ξεκουραστεις αφου δεν εχεις γραψιμο.
Ναι αλλά και τι αλλο ειναι αυριο;
Το τρελο κολλημενο μυαλο μου πηγε αλλου και του λεω οτι ειναι 10 μερες χωρις τον παππου.
Αμαν ρε μαμα με ξεχασες; αυριο δεν γιορταζω;!
-Πως ειναι δυνατον να σε ξεχασω αγορακι μου; αφου εισαι το φως της ζωης μου!!!

Τερμα!! Αυτο ηταν!!
Σηκωσα το κεφαλι μου και συνεχιζω.......
παιρνοντας τα υλικα για το αγαπημενο γλυκο του γιου μου,
ανοιγοντας τις βελονες μου και το πλεκτο μου,
ανοιγοντας την ψυχη μου που αυτες τις μερες ηταν μαυρη και κλειστη,
ανοιγοντας το σπιτι μου να μπει φρεσκαδα και ελπιδα.

Ολες αυτες τις μερες διαβαζα τα σχολια σας και μπορει να μην σας απαντησα αλλά θελω τωρα να σας πω πως μου εκαναν πολυ συντροφια, και με παρηγορησαν αρκετα.
Ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!! μπορει να μην φτανει για ολους εσας που μου γραψατε.
Να εισαστε παντα καλα!!!!

Σάββατο 15 Μαΐου 2010

Μαζεύουμε τα κομμάτια μας!!!!

Υπαρχουν καποιοι δρομοι που τους περπατας μονος σου.
Οσο δυσκολο κι αν ειναι, οσο και αν ποναει τους υπολοιπους που αφηνεις πισω.
Ξερω οτι το ηθελες πολυ να τον περασεις αυτον τον δρομο.
Ησουν σκληρος, δυνατος, ησουν μεγαλο παληκαρι στην ζωη και σαν παλικαρι παλεψες και στο τελος.
Βουβα αντεχες τον πονο, βουβα μας κοιταγες στα ματια......
η τελευταια σου λεξη ηταν παρακάλι: ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΤΕ ΜΕ.
Να λοιπον που σε ακουσε ο Θεος και σε λυπηθηκε, σε ελευθερωσε απο πονους και ταλαιπωρία,
σε ελευθερωσε απο τοσα μηχανηματα και σωληνακια.
Τωρα εισαι ηρεμος και μπορεις να κοιμηθεις χωρις να πονας.
Εφυγες σαν παληκαρι, παλεψες σκληρα το θηριο, αλλά ηταν πιο δυνατο αυτο και σε νικησε.

Λενε πως εκει που εισαι ειναι ολα ομορφα και ηρεμα και πως θα μας βλεπεις.....
αν ειναι ετσι τοτε σου λεω τουτο μονο:ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΝΑ ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙΣ.

Θα μαζεψουμε τα κομματια μας και θα συνεχισουμε.
Ξερω! εχω πολλα ακομα να ζησω, εχω μια υπεροχη οικογενεια και δυο λατρεμενα παιδια που θα μου χαρισουν πολλες χαρές στην ζωη.
Θα ξαναγελασω, θα ερθει παλι η χαρα και το γελιο στο σπιτι μου, κι οταν θα σε σκεφτομαι το δακρυ μου θα ειναι πιο μικρό και θα μπερδευτεί με το δακρυ της χαρας.