ΚΑΛΗΜΕΡΑ!!

Μετα απο καθε καταιγιδα ερχεται το ουρανιο τοξο.
Μαλλον για να μας δωσει λιγη αισιοδοξια και να μας κανει να σκεφτουμε οτι οι λύπες δεν πανε ποτέ μονες, ειναι παντα μαζι με τις χαρές.

 

Το οφείλω σε μενα,

στην ζωη που ειναι ομορφη,
μα πανω απο ολα στα παιδια μου.

Το χρωσταω στον γιο μου, στο παληκαρι μου που αυτες τις μερες γραφει, οπως ολα τα παιδια
και τους ευχομαι ολοψυχα να εχουν δυναμη.

Αυριο εχει την τιμητικη του και νομιζε οτι με ολα αυτα θα το ξεχασω.
Σημερα το πρωι που τον σηκωσα να ετοιμαστει για το σχολειο,
με κοιταξε επιμονα και μου ειπε:
Μαμα τι μερα εχουμε αυριο;
Παρασκευη αγορι μου του λεω και θα ξεκουραστεις αφου δεν εχεις γραψιμο.
Ναι αλλά και τι αλλο ειναι αυριο;
Το τρελο κολλημενο μυαλο μου πηγε αλλου και του λεω οτι ειναι 10 μερες χωρις τον παππου.
Αμαν ρε μαμα με ξεχασες; αυριο δεν γιορταζω;!
-Πως ειναι δυνατον να σε ξεχασω αγορακι μου; αφου εισαι το φως της ζωης μου!!!

Τερμα!! Αυτο ηταν!!
Σηκωσα το κεφαλι μου και συνεχιζω.......
παιρνοντας τα υλικα για το αγαπημενο γλυκο του γιου μου,
ανοιγοντας τις βελονες μου και το πλεκτο μου,
ανοιγοντας την ψυχη μου που αυτες τις μερες ηταν μαυρη και κλειστη,
ανοιγοντας το σπιτι μου να μπει φρεσκαδα και ελπιδα.

Ολες αυτες τις μερες διαβαζα τα σχολια σας και μπορει να μην σας απαντησα αλλά θελω τωρα να σας πω πως μου εκαναν πολυ συντροφια, και με παρηγορησαν αρκετα.
Ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!! μπορει να μην φτανει για ολους εσας που μου γραψατε.
Να εισαστε παντα καλα!!!!