Πριν δυο μερες η ΛΙΒΕΛΟΥΛΑ μου αν και με καθυστερηση(η κοπανατζου ελειπε στην γιαγια) μου εφερε το δωρο μου για την γιορτη της μητερας.Μια υπεροχη καρτα που μεσα ειχε γραψει με δικα της γραμματα αυτο που βλεπετε και μαζι και ενα κολιε με μια καρδια απο πυλο που φτιαξανε στο νηπιαγωγειο.
Ενω μου εδειχνε με χαρα τα κατορθωματα της, ο γιος πιο πισω μου ελεγε:Εχω ασχημα νεα μαμα!(σκεφτηκα ποση τιμωρια εχει να γραψει, εγω η μανα).
Ο δασκαλος μας ειχε ενα τροχαιο ατυχημα και για λιγες μερες δεν θα ερθει στο σχολειο, ευχομαι ομως να γινει καλα γιατι δεν θελω να παθει τιποτα.
Εγω με την σειρα μου του ευχομαι καλη αναρωση και συντομα να ειναι παλι γερός.
Χθες λοιπον μολις σχολασε ο γιος ετρεξε με χαρα να μου πει, πως ο Κυριος του ηρθε στο σχολειο (παρολο που ποναγε γιατι τελικα εσπασε τα πλευρα του) να τους δει και να τους πει οτι για οσες μερες θα λειπει καποιος αλλος δασκαλος θα τους αναλαβει.
Η φραση του γιου μου ακριβως ηταν η εξης: Ειδες μαμα πως μας αγαπαει ο κυριος;! ηρθε να μας δει και να μας εξηγησει τι θα κανουμε εμεις οσο θα λειπει.
Και λεω και εγω με την σειρα μου: Οταν τα παιδια βλεπουν κατι τετοιο απο τον δασκαλο, κατι αναλογο δεν θα κανουν κι αυτα καποια στιγμη στη ζωη τους;
Η καλη συμπεριφορα, η συνεπεια και το σωστο δεν γραφονται στα βιβλια.
Διδασκονται απο τετοιους δασκαλους.
Ξερω οτι ειναι τυχερος ο γιος μου που τον εχει δασκαλο.
Τα λεω ολα αυτα γιατι πριν απο καιρο καποια αλλη δασκαλα του γιου μου που τους κανει υπολογιστες, "αστειευομενη" τον ειπε ΓΟΥΡΟΥΝΙ.
Να πως εγινε:Τα παιδια στα πλαισια της ενημερωσης για την προστασια του περιβαλλοντος ειχαν ετοιμασει καποιο θεατρικο και το αναφερανε στην εν λογω δασκαλα.
Αυτη λοιπον μη χανοντας ευκαιρια και επειδη ο γιος μου εχει καποια κιλα παραπανω γυρισε και του ειπε, εσυ Κων/νε τι θα ντυθεις; γουρουνι;
Ετσι εδωσε αφορμη σε ολα τα παιδια της ταξης στο διαλειμμα να αρχισουν το δουλεμα στον Κων/νο.
Κατι που τον πειραξε παρα πολυ!!!!!!!!!!
Εγω παλι σκεφτομαι αφου και η ιδια ειναι "ολοστρογγυλη" δεν θα επρεπε να εχει μεγαλυτερη ευαιστησια στο θεμα του παχους; κι αν οχι αυτο σαν δασκαλα δεν θα επρεπε να μην δινει λαβες για ειρωνικα σχολια στα παιδια;
Τα παιδια αφορμη ζητανε για να στησουν καποιον στον τοιχο.
7 σχόλια:
exeis apolito dikio gia tin en logw daskala kai an imoun sti thesi sou tha tis milousa.
----------------------
mia xara perasa an kai poli zesti stin Athina. Xalali omws eida tous goneis kai tous filous mou kai irtha ligo sta kala mou katalavaineis :)
Αχ Ντινα μου δε βαριεσαι, δεν καθομαι τωρα να μιλησω σαυτη υη δασκαλα γιατι δεν υπαρχει λογος.
Αν μπορουσε να καταλαβει δεν θα εκανε κατι τετοιο οποτε ποιος ο λογος να της μιλησω;;; θα καταλαβει τωρα; δεν νομιζω.
Ενημερωσα μονο τον διευθυντη οτι την επομενη φορα που θα μιλησει ετσι θα τα πουμε διαφορετικα.
Οσο για σενα χαιρομαι που περασες ωραια!!!!!
Και του χρονου να εισαι καλα.
Οσο κι αν μεγαλωσουμε παντα θα ζηταμε την αγκαλια του πατρικου μας σπιτιου και τους γονεις μας.
Ειναι οι ριζες μας οτι και να γινει.
Δυστυχώς, καλή μου ο καθείς κοιτάζει πάντα την οδοντογλυφίδα στο μάτι του άλλου και ποτέ το δικό του δοκάρι. Όσο για τα παιδιά είναι πάντα σκληρά, όταν πρόκειται να δουλέψουν κάποιον, αλλά αυτό το μαθαίνουν κυρίως απ' τα σπίτια τους.
Και πάλι καλά. Στην Ελλάδα δεν είναι τόσο έντονο το πρόβλημα. Εδώ, στη Δανία έχει πάρει διαστάσεις κοινωνικού προβλήματος.
Καλή σου μέρα!
Καλη σοπυ μερα και εσενα και καλοσωρισες.
Τι παλι καλα νομιζεις εδω τα πραγματα ειναι ροδινα;;;;
Και εδω τα παιδια εχουν ξεφυγει καπως αλλά θα μου πεις τι καλο να δουν απο εμας τους "μεγαλους και μυαλομενους";
Οταν οι ιδιοι οι γονεις βιαζουν σωματα και ψυχες τι περιμενουμε να κανουν αυτα τα παιδια;
Η γνωμη μου ειναι πως μεγαλο ή μικρο παντου θα ειναι κοινωνικο προβλημα η χαμενη αθωοτητα και αφελια των παιδιων.
To αντίθετο. Δεν πιστεύω ποσώς ότι είναι ρόδινα τα πράγματα.
Αλλά φαντάσου κάποιες καταστάσεις εδώ όπως π.χ.
μέσα στις τάξεις να τους εκσφενδονίζουν κονσερβοκούτια, πίτσες, αναψυκτικά. Να μη φτάνει αυτό. Η κατάσταση να συνεχίζει και στο δρόμο. Σε σημείο να αναγκάζονται πια οι γονείς να μετακομίζουν σε άλλη πόλη.
Όσο για την αθωότητα και την αφέλεια αυτή χάνεται όλο και πιο νωρίς. Ευθύνονται πολλοί παράγοντες. Αλλά οι ίδιοι παράγοντες είναι ταυτόχρονα και παράγοντες πληροφόρησης. Μ.Μ.Ε, κομπιούτερ. Γι' αυτό πάντα έλεγα ότι είναι πολύ μεγάλη απόφαση να φέρεις στον κόσμο ένα παιδί. Η δέσμευση είναι τεράστια, οι ευθύνες συνεχείς. Οι περισσότεροι βλέπουν το θέμα τεκνοποίησης ρομαντικά: τα παιχνιδάκια, τα πρώτα λογάκια, το νινί. Αν είναι να το αφήσουν στη μοίρα του, τι στο καλό το κάνουν;
Ίσως είμαι στο θέμα απόλυτη (και παιδιά δεν έχω) αλλά πάντα μου έλεγα ότι υπάρχει μια αυστηρή προτεραιότητα με συγκεκριμένα βήματα:
1. Πρώτα απ' όλα κοιτάζεις να είσαι άνθρωπος με ό,τι αυτό συμπεριλαμβάνει. Αρχές, ισορροπία, σύστημα αξιών.
2. Το επόμενο σκαλοπάτι να παίρνεις ικανοποίηση ως φύλο (άντρας ή γυναίκα)
3. Τρίτο έρχεται να είσαι ρόλος (μάνα - πατέρας). Θα ρωτήσεις ένας μονήρης γονιός δεν μπορεί να είναι μάνα ή πατέρας ή δε συμβαίνει συχνά; Συμβαίνει. Αλλά υποσυνείδητα ο μονήρης γονιός ο οποίος και δεν παίρνει ικανοποίηση ως φύλο, θα περάσει στο παιδί τη δικιά του πικρία, τις δικιές του ελλείψεις.
Αχ καλη μου αστεροεσσα συμφωνω μαζι σου.............. δηστυχως εμεις οι γονεις τις περισοτερες φορες προσπαθουμε να επεκταθουμε και να ζησουμε τις δικες μας καταστασεις μεσω των παιδιων μας.
Σε ευχαριστω για τις ευχες σου να εισαι καλα.
Οσο για τα περιστατικα που μου λες στα σχολεια ευτυχως εδω δεν ειναι ακομα τοσο σκληρα τα πραγματα, ισως εδω ακομα κραταμε την αξια της οικογενειας.
Ετσι θελω να πιστευω.
Σε φιλω καληνυχτα σου!!!!
Δημοσίευση σχολίου